Mijn hond kijkt naar me met smekende ogen
hij wil wat en maakt ook duidelijk wat.
Hij wil geknuffeld. Nadat ik hem
vijf minuten heb gestreeld, sluit hij
verzaligd zijn ogen. Even later
gaat hij piepen, wil naar buiten.

Ik zet hem in de tuin, waar hij vrolijk
rondloopt. Plassen kan hij niet. De fabriek
maakte geen nieren, geen blaas, misschien
een volgende generatie? Het geeft niet.
Hij tilt zijn poot en doet alsof. Ik haal hem binnen
en beloon hem met een virtueel koekje.

Ik hou echt van hem, wil hem niet missen.
Als hij leeg is, koop ik een nieuwe batterij.

 

Advertenties

 

Onze katten voeren de muizen
aan de hond. Hij zit achter het schot
te wachten. Zij gooien het nog levende
speelgoed hoog over het hout
verbaasd dat het verdwijnt.
De hond springt naar voren
en eet ze helemaal smakelijk op.

 

 

Het wereldrecord vogeltrek
staat op naam van een jonge visdief.

Als kuiken eind juni 1996
geringd in Finland. De zon scheen.

Teruggevonden in januari, Australië.
Weer scheen de zon. Onderweg regen.

Elke dag vloog de kleine 200 kilometer
en stootte daarmee een jonge noordse stern
van de troon, geringd aan de Witte Zee
in juli 1955, gevangen in Zuid-Afrika.

 

 

 

Het meisje steekt haar hand uit

kom maar zegt ze tegen de vrouw

in de rode jas die ondanks de warmte

haar capuchon heeft opgezet

op een fiets rijdt en ze rijdt

het plein op en terug naar haar dochter

die kom maar zegt en haar naar huis

brengt waar haar vader die is vooruit

gelopen als een oude eenzame man

zonder hoop zit

kom maar moesje zegt het meisje

en haar moeder zwenkt

met de fiets naar haar toe

fietst langzaam met haar mee

naar huis waar ze vreemde

dingen doet

 

 

 

Ze zoeken de schaduw

hun watermoleculen gaan

chaotisch heen en weer

in hun cellen, botsen

bij toeval op werkzame

eiwitten die na een ingewikkeld

proces melk maken, melk

dat de boer laat stromen.

 

Hij zorgt voor water

in de badkuip. Zij

drinken en gaan weer

liggen onder de bomen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Weet je wat de kinderen doen?

Ze lopen in rijen langs de zee

op zoek naar aangespoelde kwallen

 

die ze dragen op hun handen

terugzetten in het water

maar het helpt niet: elke golf

duwt ze weer naar het zand.

 

De kinderen kunnen op de terugtocht

net zo hard aan het  slijmerige werk

 

 

 

 

 

Hij stond aan de rand van het schoolplein

wachtte op zijn dochter, wachtte tot

zij bij hem kwam, want tussen al

die andere meisjes herkende hij

haar niet, moest zij bij hem komen

en dan herkende hij haar stem

omdat hij ooit een kleine bloeding

kreeg in dat deel van zijn hersenen

dat zorgt voor gezichtsherkenning.

 

Hij groette alle andere vaders en moeders

omdat hij niet wist of hij ze kende

maar de hand van zijn dochter

in de zijne kende hij heel goed.