Ik ken de lijnen van het verhaal

maar zoek de woorden op hun rij

om te beleven wat mij vroeger raakte

bij het lezen van de tekst: hoe

 

de jonge prins zijn leven wegtrok

als garen van een houten klos

in snelle rukken naar een volgend

moment dat hij weer niet beleefde.

 

Zijn haken naar liefde, het genieten,

een kind, de macht in steeds wijdere

cirkels, deed hem springen van ring

naar ring, tot hij verdween in niets.

 

Nooit ondergedompeld, volgedronken,

bitter of zoet, maar verdronken

in voorbijgaan, jagend naar wat kwam.

Ik verlang zo naar die tekst.

 

 

Advertenties