Vier dunne stoelen om tafel

in de bijna lege kamer

die steeds lichter wordt

bij het raam de fauteuil

 

van opa, van ondergang

gered, de stoelen praten

nog wat na in de ochtend.

Zij wachten op de dingen

 

die gaan komen: mensen.

Nu alleen het milde licht

op het tafelkleed, asbak

schotels, dienstbaarheid.

Advertenties