Hawkwood als korporaal nog, onder de muren

van Firenze, met een leger van Pisa, met

The White Company, schreeuwen, de Florentijnen

belachelijk maken, dieren ophangen met de namen

van voorname burgers. Rook je je kansen Firenze

te dienen, toen hun leider stierf aan de pest?

 

Je wilt niet steeds verder trekken

maar het moet, al wil je terug.

Nooit zag je Essex weer, alleen

Donnina bracht je as naar huis

naar familie die ze nauwelijks kende

naar de koning die de hare niet was.

 

 

 

 

Vier mijl de heuvel aflopen, gewapend

zes mijl omhoog met zwaar maliënkolder

lans en zwaard, ijzeren helm

waakzaam, klaar voor een tegenaanval

in hitte en stof of stromende regen

wolken aanwaaiend vanuit Mare Tirreno.

 

Ze weten niet beter hier tussen Siena-Firenze

al eeuwenlang strijd, plunderende troepen

brandschattend, af en toe een veldslag.

Welfen, Ghibelijnen, ze hebben ons nodig.

We laten ze fors betalen voor list en bedrog.

We trekken rond, slaan overal ons kamp op.

 

Hoog op het paard gezeten, bit

uit de mond en toch gemend

langs randen, steile kanten

af en toe een klopje op de flank

liever geen sporen, maar als het moet

zacht praten in het oor, met gezag.

 

Hoeveel Engelsen stonden in Firenze

voor je enorme portret van Uccello

zagen je vol nationale trots rijden

vechten tussen Rome en Milaan

kwamen thuis, vertelden verhalen

over een moedige, loyale soldaat?

Advertenties