De gedichten zijn allemaal in je hoofd
je hoeft alleen de woorden en zinnen
aan te raken zodat ze naar buiten komen:
Als telhout liggen ze op een hoop gesmeten
om te mesten kraai en raven op zijn goed
als je het niet voor mij doet, doe het dan
voor deze dame; de lichte bloesems
in de schemering; symbolen en cymbalen
zij troost niet meer de mensen
ossekerelingsgewijs; in een afgeprijsde
lichtblauwe zomerjurk; kat van sneeuw
dat ik daar lag, mijn thee gedronken
boerin langszij, hond nabij en alle prijzen
nog in het hoofd, hoe, terwijl beduimeld
ooit nog naar waarde geschat
wiens hete honger graag, staart tussenbeide
stom vooraan, hoor je me dazen?
te winter was zijn schoonheid als een beeltenis
zodat hij geen beeld maar een vrouw
en een beeld van een vrouw scheen
dit is de tijd die niet verloren gaat
ze kunnen niet wennen aan het idee
dat alles aldoor uitloopt op de zee
tegen het krakende hek, de paarden
de aarde sprong hem tegemoet
het sneeuwt tussen de korven
kun je zwanger van verlangen zijn?
vezeltje over been, houdt niks niet tegen
maar zag nog juist de dreiging van zijn hand

o, wij zouden van vreugde vervaren-
lachen en schreien misschien.
cort die dache ende die nachte lange
je handen dorsten er naar.

Advertenties