‘Zachte riten’ van Marja Pruis is een roman die je twee keer moet lezen. Dat moet je natuurlijk wel vaker doen, vooral als het boek de moeite waard is, maar het kan ook zo zijn dat een boek twee maal gelezen moet worden om het naar waarde te schatten en om te begrijpen waar het over gaat.
Gaat het over plagiaat? Wat is dat eigenlijk als je weet dat verschillende mensen onafhankelijk van elkaar op dezelfde ideeën kunnen komen? Over de angst om met een vriend over zijn zogenaamde plagiaat te praten? Over de hoogleraar die bang is voor de reputatie van zijn instituut?
Gaat het over familie, een vader die voor zijn kinderen zorgt als de moeder plotseling verdwijnt? Over een zus  (Guusje) die haar broer plotseling moet missen?
Gaat het over liefde? Over vriendschap? Over billen? Gaat het over feminisme, over het verschil tussen mannen en vrouwen? Over dat alles tegelijk?
Gaat het over poëzie-onderwijs? Over studenten die de poëzielessen van Guusje volgen? Over universitaire docenten en hun babbels en borrels? Over de verzoening van het alledaagse en het grote, onverdraaglijke? Over het dwalen van de geest?
Gaat het over de dood van een vriendin van wie Guusje houdt?
Gaat het over Virginia Woolf en haar schrijfstijl?

(wordt vervolgd)

Advertenties