In de geheel verbouwde St.Alexanderkerk in Schmallenberg valt bij binnenkomst de modernisering op, terwijl er toch 19de-eeuwse beelden staan van heiligen als St. Agatha, St. Renaldis en een St. Sebastiaan met acht pijlen door benen, armen, borst. Zijn gezicht en zijn uitstraling ben ik vergeten. Het viel niet op door ijdelheid, schrik of trots.
De kerk bestaat voor een deel uit de 13de eeuw. In 1905 werd na de afbraak van de oude toren een neoromaanse kerk gebouwd, maar niet lang geleden is het interieur gemoderniseerd, geperfectioneerd en aangepast aan de moderne spirituele smaak. Zo schijnt achter het altaar een geheimzinnig blauw licht…, nee, dat schijnt in de hoge, lege toren, door gekleurd klas in de gestucte muur. Wel is in de hele kerk gekleurd glas te vinden in het beton.
De kerk is gewijd aan St. Valentin. Deze huwde in de derde eeuw geliefden volgens de christelijke rite, als gevolg waarvan hij door de overheid werd onthoofd. 12 februari.
‘Toen Agatha voor de rechter moest verschijnen, vroeg deze haar, hoe het kwam dat zij, die van adel was, slavin van Christus wilde zijn. Ze antwoordde: “Voor mij is ten dienste van Christus staan de hoogste adeldom. Mijn heil, mijn geluk is Christus.” Daarop werd ze gemarteld; haar beide borsten werden afgesneden en over heel haar lichaam verminkt werd ze in de gevangenis geworpen. Volgens de legende verscheen daar een oude man (in wie men de apostel Petrus meende te herkennen) die haar wonden verzorgde en genas. Een paar dagen later werd ze weer voor de rechter gebracht. Die vroeg haar: “Wie heeft je genezen?” Zij antwoordde: “Het was Christus, de Zoon van God.” En weer werd ze gefolterd. Ze werd over een bed van glasscherven en hete kolen gerold.
Volgens het verhaal is het dan alsof God zelf ingrijpt via de natuur. Een aardbeving deed alle gebouwen op hun grondvesten schudden en een eruptie van de vulkaan de Etna dreigde Catania te verzwelgen. Toen sprak ze een kort gebed: “Heer, mijn schepper, sinds de wieg heeft U mij beschermd; U heeft mij genomen van de liefde van deze wereld, en gaf me het geduld om te lijden: Ontvang nu mijn ziel!” Hierna stierf Agatha aan de gevolgen van de marteling. Ze werd in Catania begraven en door de gelovigen te hulp geroepen telkens als de Etna begon te rommelen. Sindsdien wordt ook tot haar gebeden bij brandgevaar, tegen brandwonden en lichaamskwalen als borstkanker. Ze stierf op 5 februari 1251.’ (Wikpedia)

Advertenties